مطمئنا من هم روزی تصاویری داشتم .یعنی از اولش اینجوری بی تصویر و بی صدا نبودم تقصیر من نبود که این تصویر ها  کم کم  کمرنگ شدن بی رنگ شدن و کاملا محو شدن .و صدا هام اون قدر نشنیده باقی موندن  که  مُردن.  ایماژ های من دوام نیاوردن و من تبدیل به یه کلمه شدم . کلمه ای که بازنمود هیچ تصویری نیست .نماینده هیچ معنایی نیست  یک کلمه بدون محتوا ! من کجا باید باشم تا دیگه کلمه  نباشم . ایماژ باشم ،تصویر باشم ؟ باشم ؟ حس زیبایی نیست یک کلمه ی تنها بودن . کلمه شدم .

به نام خدا

ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.

ماکزیمم
یعنی بعد از این

س
ق
و
ط
.
.
.
ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.

وقتی برای باختن خلق شدی

دیگه چه فایده ای داره هی کلمه پیروزی رو هجی کنی ؟

ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.

اون روز توی خیابون

به مازیار گفتم

میشه یه سنگ توالت بود!

ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.

امروز
ترا دسترس فردا نیست
واندیشه
فردا
بجز سودا نیست
ضایع مکن ایندم ار دلت شیدا نیست
کاین
باقی عمررا
بها
پیدا نیست...

الان که دارم این نوشته رو مینوسیم حدودا یازده صبح جمعه  بیست و نهم آبانه . اما اگه روز و تاریخ ثبت پست نگاه کنین نوشته اول آذر ماه هشتاد و هشت وساعت ..:..
حالا یه نگاهی به ستون آرشیوم بیاندازین . درسته امروز هنوز آبانه اما آذر هشتاد و هشت بهش اضافه شده !
امروز تعیین کننده ترین روز تاریخه !

امروز ، فرداست !

ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.

+خیام. 

تفاوت را احساس کنید !

ه
م
ک
ن
و
ن
.
.
.